Fijn twee hele dagen vrij. Niet dat ik zo van Kerstmis hou, maar het is toch altijd beter dan op kantoor zitten. Twee dagen vrij, wat een weelde. Ik heb mezelf maar eens verwend met een navelsinaasappel. Een traktatie die doorgaans beperkt blijft tot een keer in de week: de zondagavond. Mijn Betty koopt elke zaterdag een navel voor me,voor zondagavond. Dan eet ik hem op, hier op m'n werkkamer - de enige plek in huis waar ik even alleen kan zijn.
Vanmiddag, op de terugweg naar huis, ben ik bij de groenteman langsgegaan. Bij Auer. Ik heb naar een sinaasappel met een wikkel eromheen gezocht. Zo'n papiertje geeft een extra feestelijk tintje - het gevoel dat je hebt als je alsnog, in de laatste ronde, een prijsje wint met kienen. Betty let er nooit zo op of ze een sinaasappel met of zonder wikkel meeneemt; een enkele keer krijg ik een mét, maar da's dan toeval.
Merkwaardig eigenlijk, dacht ik zoëven, ik waardeer zo'n wikkel hooglijk, maar 'm grondig bekijken: tja, dat doe ik nou weer niet.Vreemd.
Vandaag heb ik hem wel bestudeerd. En deze, die eindigt niet als een verfrommelde prop in de prullenbak, nee - deze is beslist de moeite waard. Beauty Goddess. Tja ach, de laatste letter zijn ze vergeten, maar verder er is geen woord van gelogen. Ziet er heel wat smakelijker uit dan mijn Betty. Die lijkt vooral op een moesappel, als je deze godin van de navelsinaasappel kent. Wat een zondige gedachte - en dat terwijl we zo naar de nachtmis gaan. Ik hoop niet dat ik straks in de kerk mijn gedachten voel afdwalen naar deze verleidelijke dame in haar bootje. Ik heb toch altijd het gevoel dat meneer pastoor mij altijd aankijkt op het moment dat m'n gedachten naar minder vrome zaken dreigen af te zakken.
Enfin, zonde om deze wikkel weg te gooien. Want ja: er heeft toch iemand zijn best op gedaan. Zou het z'n vrouw zijn, van die schilder van dit plaatje? Mooi leventje dan. Lekker onder de zon op het strand van Palermo je eigen vrouw in een bootje schilderen. Moet je wel kunnen schilderen. En zo'n vrouw hebben, natuurlijk.
Zit er voor mij allemaal niet in. Hoe dan ook, wikkel bewaren, vind ik. Kan ik er nog eens naar kijken, zo nu en dan. Ik doe 'm in het lege sigarendoosje. Agio Gouden Oogst, staat erop. Toepasselijk wel. Betty roept. We moeten naar de kerk.